Her hecesi ‘sen’ kokan özlemler biriktiriyorum içimde…

Gel ‘ben’ bildiğim…
Her hecesi ‘sen’ kokan özlemler biriktiriyorum içimde..

Zaman sensizlik…
Saat; yalnızlığı ‘sen’ geçiyor…


Her hecesi ‘sen’ kokan özlemler biriktiriyorum içimde…
Ve gözlerime sığınmış, yüreğimde saklanmış sessizliğin…

Yalnızlık değil çığlığım, yokluğun sebebim…


Oysa ben, varlığının sesiyim…
Yokluğunun hüznüyüm…
Ve sana adanmış özlemlerin en kuytusuyum…


Ah bu uzaklar…
Sana beni, bana seni uzak eyleyen yollar…
Tükenmiyor bu yokluklar…


Ben ki,
Yanındayken bile sana özlem dolu…
Yüreğine tutsağım…


Gel ‘aşk-ı yar’ eylediğim…


Sensizliğe alışmak yerine sen’li zamanda kaybolmayı istiyorum…
Şimdiki zamana uyarlamak istiyorum ‘seni’…
Ve özlemin, varlığında anlam olsun istiyorum
Seni yaşayan benliğime…


Ve şimdi
Zaman sensizlik…
Saat; yalnızlığı ‘sen’ geçiyor…


Lakin,
Yüreğine uzak düşen yüreğim seni yazıyor zamana…
Zaman ki sensiz bir asır, seninle bir an ‘bana’…


Ve ben yine
Özledim, çok özledim…


Gel ömrüme ‘şans’ dediğim…

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !